IFC naar DWG omzetten (en waarom andersom slimmer is)
IFC en DWG zijn twee werelden. DWG (en het uitwisselbroertje DXF) beschrijft lijnen, vlakken en teksten: geometrie zonder betekenis. IFC beschrijft objecten met eigenschappen: dit is een wand, van dit materiaal, met deze brandwerendheid. Converteren tussen die twee is daarom nooit verliesvrij, en het maakt nogal uit welke kant u op gaat.
Van IFC naar DWG: kan prima, maar u gooit informatie weg
Wilt u een IFC-model als 2D-ondergrond in AutoCAD of een ander CAD-pakket gebruiken, dan zijn er meerdere routes. Veel gratis viewers (zoals BIMvision met exportplugins of usBIM) kunnen aanzichten en plattegronden naar DWG of DXF exporteren. Ook betaalde pakketten als Revit exporteren tekeningen rechtstreeks naar DWG. Houd er rekening mee dat het resultaat weer domme geometrie is: de objectinformatie, eigenschappen en relaties uit het BIM-model gaan verloren. Voor een werktekening of onderlegger is dat prima; als bron van waarheid is het een stap terug.
Van DWG of DXF naar IFC: hier zit de echte winst
De omgekeerde route is waardevoller en lastiger: van een 2D-tekening naar een informatierijk BIM-model. Traditioneel betekent dat hertekenen in een BIM-pakket, en dat kost al snel uren tot dagen per tekening. Geautomatiseerd kan het inmiddels ook: NormBIM leest een DXF, PDF of foto in, herkent de discipline en de elementen, en bouwt daar een IFC4-model van. Daar bovenop draait direct een normvalidatie (bijvoorbeeld NEN 1010 voor elektra of Eurocode 3 voor staal), zodat u niet alleen een model maar ook een controleerbaar rapport heeft. Drie tekeningen proberen is gratis, zonder registratie.
Praktische tips voor elke conversie
Ten eerste: spreek af welke versie de ontvanger nodig heeft (IFC4 is de actuele standaard; IFC2x3 komt nog veel voor). Ten tweede: controleer na elke conversie een steekproef van elementen. Kloppen de afmetingen, staan objecten op de juiste verdieping, zijn eigenschappen meegekomen? Ten derde: bewaar altijd het bronbestand. Een conversie is een afgeleide, nooit het origineel. Wie dat consequent doet, voorkomt de klassieke fout dat er wordt doorgewerkt op een bestand waaruit stilletjes de helft van de informatie is verdwenen.